Düz vitesli araçlarda vites değiştirilirken debriyaj ile motorun boşa alınması gerekir. Otomatik vitesli araçlarda ise, motor ile bağlantıyı kesecek bir debriyaj kavraması olmadığından tork konvertörü kullanılır.
Türbin, stator, pompa ve şanzıman sıvısı (transmission fluid) bölümlerinden oluşan tork konvertörü, iki vantilatör pervanesine benzer dairesel kapaklar ve onların ortasında stator denilen küçük bir pervane ile konumlandırılmıştır. Dairesel kapaklar içerisine doldurulmuş şanzıman sıvısı hareket halinde iken şanzıman dişlilerine bağlı olan türbine çarpar. Bu sayede güç şanzıman dişlilerine tork olarak iletilmiş olur. Araç kırmızı ışıkta durduğunda tork konvertörü torkun bir miktarını şanzımana iletir ve frene dokunmadan tam olarak duramazsınız. Bu aracın stop etmemesi içi zorunludur. Bu nedenle D yani viteste olan araç, duruyorken frenden ayak çekildiğinde yavaşça ilerlemeye başlar. Bunu sağlayan tork konvertörün gücün bir kısmını iletiyor olmasıdır. Eğer vites N konumuna yani boşa alınırsa, pompa ve türbin tamamen boşta döner ve şanzımana hiç güç iletilmez. Motor çalıştığı sürece tork konvertörü dönme hareketini her durumda sürdürür. Otomatik vitesli araçların sıklıkla dur-kalk yapılan kullanımlarda daha fazla yakıt harcamasının nedeni budur.
